❦
Неділя, 18 квітня
Замість розважатися я вмираю від смутку, і подумати тільки, що вчора я будувала чудові плани.
Au lieu de m'amuser je meurs de tristesse, et dire que hier je faisais des plans admirables.
Я така квола й бліда, що мені здається, ніби я в Остенде. Десь о третій годині я трохи опритомнюю й іду до Сапоженикових, Ніна з дітьми йдуть зі мною на Прогулянку, до кав'ярні, а потім вечеряти до нас. За вечерею я кажу безліч речей про Джонстона, бо говорити про цього бевзя тішить мені серце, я цього не приховую, Боже мій! Навпаки, я кричу про це всім, хто схоче слухати.
*Je* suis si faible et pâle qu'il me semble être à Ostende. Vers trois heures je me remets un peu et vais chez les Sapogenikoff, Nina et les enfants viennent avec moi à la Promenade, au café, puis dîner chez nous. A dîner je dis une foule de choses de Johnstone car parler de cet imbécile me réjouit le cœur, je ne m'en cache pas, Bon Dieu ! Mais au contraire je crie à qui veut l'écouter.
Віктор знову змінив ім'я й зветься, чи радше я її зву, сер Фредерік. Скільки ж імен мала ця невинна істота. Цілком зрозуміло, про кого я думаю, засинаючи, але цього вечора я думала також і про диявола.
Victor a encore changé de nom et s'appelle ou plutôt je l'appelle Sir Frédéric. Que de noms elle a eus, cette innocente créature. On comprend bien à qui je pense en m'endormant mais ce soir j'ai aussi pensé au diable.