❦
Середа, 16 травня 1883
Так спекотно, що живеш лише ввечері. Я уявила собі, що Бастьєн прийде, і, звісно, він не прийшов, тож я піднімаюся до себе, дуже щаслива від усього цього тихого поверху, з безкраїм небом...
Il fait si chaud qu'on ne vit que le soir. Je me suis imaginée que Bastien allait venir et naturellement il n'est pas venu, alors je monte chez moi, très heureuse de tout cet étage tranquille, avec l'infini du ciel...
[Розлогі роздуми про весну, Бастьєна, мистецькі прагнення, паризьке життя, залізниці, вечори.]
[Extended musings about spring, Bastien, artistic ambitions, Paris life, railroads, evenings]