Щоденник Марії Башкирцевої

Dimanche 30 novembre 1873

Я хотіла встати рано й зробити багато справ, але, як завжди буває, коли я будую плани на майбутнє, я нічого не зробила. Я ледве встигла зібратися до церкви (синя сукня, чорний капелюшок, добре); щонеділі я потворна. У мене таке тендітне обличчя — годину більше чи менше сну, і лице стомлене.

Je voulais me lever de bonne heure et faire beaucoup de besogne, mais comme cela arrive toujours lorsque je fais des plans pour l'avenir, je n'ai rien fait. A peine ai-je pu être prête pour aller à l'église (robe bleue, chapeau noir, bien) tous les dimanches je suis laide. J'ai une figure si fragile, dormir une heure de plus ou de moins rend ma face fatiguée.

До нас приходить кілька собак: Анічкови, пані Федорова, Тормосов, дядя — були вранці. Чи можна повірити, що Арнольді зробив йому візит! Він прийняв його як слід, бо знав одного Арнольді — великого шахрая й свого ворога.

Il nous vient plusieurs chiens; les Anitchkoff, Mme Fedoroff, Tormosoff, diadia, étaient le matin. Peut-on le croire qu'Arnoldi lui a fait une visite ! Il l'a reçu comme il faut car il connaissait un Arnoldi, un grand coquin et son ennemi.